W piątek 13 lutego 2026 r. tuż przed godz. 17.00 przekroczyliśmy próg hotelu Ajaks z bijącymi sercami i rozświetlonymi twarzami. Bal ósmoklasisty przestał być abstrakcyjną datą w kalendarzu, stał się realnym wydarzeniem. Klasa VIIIb pojawiła się w okrojonym składzie 10-osobowym, zwartym, gotowym, skupionym. Wsparcie dziewcząt z klasy VII nadało starszemu zespołowi harmonijną równowagę i pozwoliło zrealizować ambitny plan artystyczny.

Wieczór otworzyły przemówienia, pełne emocji i wyważonych refleksji. Wychowawczyni klasy VIIIb p. Marta Baranowska mówiła z ciepłem i wzruszeniem. W jej głosie brzmiała duma, wdzięczność oraz nuta sentymentu. Usłyszeliśmy o drodze, przemianie, dojrzewaniu. Następnie dyrektor szkoły p. Dorota Pawłowska skierowała słowa podkreślające odpowiedzialność, determinację oraz potencjał, jaki w sobie noszą ósmoklasiści. Reprezentantka Rady Rodziców p. Marta Bzdręga-Felcyn zaakcentowała rozwojowy wymiar edukacji, troskę i zaangażowanie każdego w budowanie wspólnoty. Trzecie wystąpienie należało do ks. Pawła Raczyńskiego MS, proboszcza parafii pw. św. Jana Chrzciciela, reprezentującego organ prowadzący szkołę. Ta refleksja osadziła naszą uroczystość w perspektywie wartości, tradycji oraz odpowiedzialności za przyszłość — jeszcze niedawno dzieci, dziś już młodzieży. Każda wypowiedź niosła życzliwość, wiarę w możliwości uczniów i nadzieję na dalszy, mądry rozwój.

Kulminacją części oficjalnej stał się polonez wykonany do kompozycji Wojciecha Kilara z ekranizacji "Pana Tadeusza". Ten utwór łączy majestat staropolskiego ceremoniału z ekspresją i symfonicznym rozmachem. Wiemy, że jako taniec narodowy pełnił on dawniej funkcję reprezentacyjną podczas dworskich uroczystości, otwierał bale i symbolizował jedność wspólnoty. My także poczuliśmy tę wagę tradycji. Dzięki doświadczeniu p. Marcina Wiśniewskiego zobaczyliśmy dopracowaną choreografię, zsynchronizowane kroki, wyćwiczone figury taneczne o wysokim stopniu złożoności. Tańczący sunęli po parkiecie z podniesionymi głowami, z wyprostowanymi sylwetkami, z koncentracją widoczną w każdym geście. Dostojeństwo ruchów, precyzja układów i dbałość o detal wykreowały podniosłą atmosferę współdziałania. Każdy takt muzyki brzmiał jak symboliczny krok w dorosłość.

Dziś historia klasy VIIIb jawi się w zupełnie innym świetle niż na początku szkolnej drogi. W pierwszych latach nauki uczniowie wyróżniali się ogromną energią, spontanicznością oraz wyrazistymi temperamentami. Chętnie eksperymentowali, żywo reagowali na nowe sytuacje, intensywnie przeżywali sukcesy i niepowodzenia. Z biegiem czasu ta naturalna żywiołowość zaczęła nabierać dojrzalszego kształtu. Wspólne doświadczenia i codzienna praca stopniowo umacniały w nich odpowiedzialność i świadomość własnego wpływu na otoczenie. Energia wciąż stanowi ich siłę, spontaniczność dodaje autentyczności, jednak coraz częściej te cechy przekuwają w konstruktywne działania. Stają się pomysłowi i przedsiębiorczy. Budują dynamiczną wspólnotę opartą na współpracy, wzajemnym wsparciu oraz żywym poczuciu humoru.

Po części oficjalnej oddaliśmy się zabawie. Parkiet rozgrzał się od szybkich rytmów, rozmów, śmiechu i spontanicznych układów tanecznych. Smakowity poczęstunek uzupełnił świętowanie, bogate dania, słodkie desery oraz elegancka oprawa gastronomiczna podkreśliły rangę wydarzenia. W blasku świateł, wśród prowadzonych rozmów zobaczyliśmy, że klasa VIIIb tworzy coś więcej niż tylko zespół uczniów — buduje bowiem zżytą społeczność młodych ludzi stojących u progu nowego etapu.

Ósmoklasiści idą naprzód z nadzieją, z odwagą i z przekonaniem, że warto zawalczyć o własne powodzenie, odpowiedzialność, samodzielność oraz świadomą przyszłość.